کد خبر: ۶۵۴
۱۰:۱۲
۱۴۰۵/۰۷/۱۴

متن کامل سخنرانی دکتر منوچهر متکی، رئیس هیات ایران در نشست هماهنگی PUIC

متن کامل سخنرانی منوچهر متکی، رئیس هیأت پارلمانی اعزامی کشورمان به تانزانیا که با رای اکثریت اعضای گروه ژئوپلتیک آسیا-اقیانوسیه به‌عنوان نماینده این گروه جهت تدوین پیش‌نویس ماده اضطراری انتخاب شد، جهت اطلاع مردم کشور منتشر می شود. این سخنرانی ساعاتی پیش انجام گرفت.
متکی

بسم الله الرحمن الرحيم
جناب رئيس
روسای محترم مجالس و هیئت های پارلمانی کشورهای اسلامی
همکاران گرامی
خانم ها و آقایان
جهان امروز بیش از هر زمان دیگری با بحران های پیچیده و در هم تنیده ای مواجه است؛ جنگ و درگیری های مسلحانه بحران های انسانی آوارگی و مهاجرت، تروریسم، ناامنی غذایی و انرژی بحران آب و محیط زیست و فشارهای اقتصادی زندگی میلیون ها انسان را تحت تأثیر قرار داده است. متأسفانه ملت های مسلمان بیش از بسیاری دیگر در معرض پیامدهای جنگ اشغال ناامنی و بی ثباتی قرار دارند.
از فلسطین و غزه تا دیگر نقاط بحرانی جهان اسلام، شاهد رنج غیر نظامیان تخریب زیر ساخت های حیاتی آوارگی مردم و محدودیت دسترسی به خدمات اساسی هستیم. در چنین شرایطی مسئولیت کشورهای اسلامی و به ویژه مجالس کشورهای عضو سازمان همکاری اسلامی نمی تواند صرفاً به ابراز نگرانی و صدور بیانیه محدود شود؛ بلکه باید ظرفیت های سیاسی پارلمانی و دیپلماتیک خود را برای کاهش بحران ها و حمایت از حقوق ملتها به کار گیرند.
همکاران گرامی
در میان همه این چالش ها مسئله امنیت منطقه ای برای جهان اسلام اهمیت ویژه ای دارد. بخش مهمی از بی ثباتی در منطقه به نبود یک سازوکار فراگیر و باثبات برای همکاری و تأمین امنیت منطقه ای باز می گردد. تحولات سالهای اخیر نشان داده است که ناامنی در یک نقطه دومینه وار می تواند به سرعت به سایر کشورها سرایت کند و بر امنیت انرژی مسیرهای تجاری مهاجرت اقتصاد و امنیت غذایی تأثیر بگذارد.
جمهوری اسلامی ایران معتقد است آینده منطقه در گرو اتحاد همکاری و شکل گیری یک منطقه قوی است؛ منطقه ای که امنیت آن توسط کشورهای خود منطقه تأمین شود نه از طریق وابستگی به قدرت های فرامنطقه ای همسایگی یک واقعیت پایدار است و هیچ کشور یا ترتیبات امنیتی پایداری نمی تواند امنیت یک کشور را به قیمت ناامنی کشور دیگر تأمین کند. اختلافات باید از مسیر گفت و گو و همکاری حل و فصل شوند.
در این چارچوب تنگه هرمز به عنوان یکی از مهمترین گذرگاه های دریایی جهان جایگاهی تعیین کننده در امنیت اقتصاد و ثبات منطقه و اقتصاد جهانی دارد نگاه جمهوری اسلامی ایران به تنگه هرمز، مسئولانه و منافع مشروع کشورهای منطقه است.
امنیت پایدار خلیج فارس و آبراه های آن را نمی توان صرفاً از بیرون و با رویکردهای نظامی و امنیتی مدیریت کرد. این امنیت باید با مشارکت کشورهای ساحلی و از مسیر گفت و گو اعتماد سازی همکاری و مسئولیت پذیری مشترک شکل گیرد.
امنیت تنگه هرمز باید بخشی از یک معماری جامع امنیتی منطقه ای باشد؛ معماری ای که در آن همه کشورهای ساحلی، صرف نظر از اندازه و قدرت خود از جایگاه و حقوق مشروع برخوردار باشند. همکاری منطقه ای می تواند در زمینه ایمنی کشتیرانی حفاظت از محیط زیست دریایی مقابله با سوانح مبارزه با قاچاق و جرایم سازمان یافته امداد و نجات و تبادل اطلاعات دریایی گسترش یابد.
امنیت یک آبراه راهبردی را نمی توان با ناامنی در محیط پیرامونی آن توسط یک قدرت بیرونی تضمین کرد. افزایش تنش حضور نظامی کشورهای دیگر و رقابتهای امنیتی خطر محاسبه اشتباه و تشدید بحران را افزایش می دهد. بنابراین باید از منطق تقابل به سمت گفت و گو از بی اعتمادی به سمت اعتماد سازی و از ترتیبات امنیتی تحمیلی به سمت همکاری های منطقه ای حرکت کنیم.
خانم ها و آقایان
در چارچوب امنیت منطقه ای است که مسئله فلسطین اهمیت اساسی دارد. فلسطین و غزه امروز آزمونی برای وجدان انسانی و مسئولیت جمعی ماست. آنچه در سرزمین های فلسطینی می گذرد، صرفاً یک منازعه سیاسی نیست؛ مسئله حقوق یک ملت و تداوم یک بحران انسانی است و بدون توجه به حقوق حقه مردم فلسطین و حق تعیین سرنوشت آنان امنیت پایدار در منطقه شکل نخواهد گرفت.
فلسطین بیش از همدردی و غزه بیش از وعده به حمایت واقعی نیاز دارد. همبستگی اسلامی زمانی معنا دارد که از یک موضع مشترک در بیانیه ها به اراده مشترک در عمل و اقدام تبدیل شود. کشورهای اسلامی باید صدای ملتهای خود را به مجامع بین المللی برسانند و دولت های خود را به اقدامات عملی و هماهنگ برای حمایت از مردم فلسطین ترغیب کنند.
در دل اروپا نیز حمایت از آرمان فلسطین و مخالفت با جنایات عليه مردم غزه و کرانه باختری جلوه های آشکاری پیدا کرده است. متاسفانه در این شرایط خطیر و در این برهه حساس تاریخی برای منطقه و جهان اسلام یکی از کشورهای منطقه میزبان جلاد فلسطینیان و مردم منطقه می شوند.
همکاران عزیز
موضوع دیگر تحریم ها و محدودیت های اعمال شده علیه هوانوردی غیرنظامی ایران است. ایالات متحده با اعمال محدودیت های یک جانبه هواپیمای مسافربری فرودگاه و خدمات هوایی را به ابزار فشار سیاسی تبدیل کرده است. در شرایطی که حقوق بین الملل و اصول بشر دوستانه بر حمایت از غیر نظامیان و دسترسی آنان به خدمات حیاتی تأکید دارند.
از کشورهای اسلامی می خواهیم در برابر این رویکرد سکوت نکنند و اجازه ندهند اراده یک یا چند کشور به تعهدی برای سایر کشورها تبدیل شود. از کشورهایی که محدودیت های یک جانبه را نمی پذیرند و به همکاری مشروع هوایی خود با ایران ادامه می دهند قدردانی میکنیم از همه اعضای PUIC نیز می خواهیم از حفاظت از هوانوردی غیر نظامی تضمین دسترسی بشر دوستانه و مقابله با سیاسی سازی خدمات حیاتی حمایت نمایند.
آقای رئیس
همکاران گرامی
در پایان با صراحت اعلام میکنم که در صورت از سرگیری حملات نظامی آمریکا جمهوری اسلامی ایران خود را برای پاسخی گسترده تر قدرتمندتر و قاطع تر آماده خواهد کرد. دوران تهدیدهای بی هزینه به پایان رسیده است جمهوری اسلامی ایران با هوشیاری و آمادگی همه جانبه هرگونه تهدید تجاوز یا خطای محاسباتی احتمالی را با پاسخی قاطع فوری و بازدارنده مواجه خواهد کرد.
هرگونه محاسبه غلط درباره اراده و توان جمهوری اسلامی ایران می تواند پیامدهای جدی و غیر قابل بازگشتی برای عاملان و همراهان آن در منطقه به همراه داشته باشد.
این یک تهدید لفظی یا موضعی مقطعی نیست؛ بلکه هشداری روشن و جدی است امنیت و حاکمیت ملی ایران قابل تعرض بدون تحمل پیامد نخواهد بود.

ارسال نظر
captcha